Czy korona na implancie też jest wykonana z tytanu?
Korona na implancie jest jednym z najważniejszych elementów odbudowy zęba utraconego z powodu choroby, urazu lub innych przyczyn. Pacjenci decydujący się na leczenie implantologiczne często zastanawiają się, z jakich materiałów wykonane są poszczególne części systemu implantologicznego. Pytanie, czy również korona – czyli widoczna część zęba mocowana na implancie – jest produkowana z tytanu, pojawia się bardzo często w gabinetach stomatologicznych. Odpowiedni dobór materiału wpływa na estetykę, wytrzymałość oraz komfort użytkowania wykonywanej pracy protetycznej.
Sprawdź ➡ z czego są implanty zębów
Jak zbudowany jest implant zębowy?
Implant zębowy to system składający się z dwóch głównych części. Podstawą jest wszczep, czyli „śruba” wszczepiana w kość szczęki lub żuchwy. To na niej umieszcza się filar, który z kolei stanowi łącznik pomiędzy implantem a koroną protetyczną. Korona odtworzeniowa to odtwarzana widoczna część zęba, czyli ta, która pojawia się ponad dziąsłem i spełnia funkcje estetyczne oraz użytkowe.
Czy korona na implancie wykonywana jest z tytanu?
Korony stanowiące zakończenie implantów nie są wykonywane z tytanu. Tytan stosowany jest do produkcji śrub implantów, czyli tej części, która zastępuje korzeń zęba i zrasta się z kością. Korona, którą widać w jamie ustnej, powstaje z innych materiałów, najbardziej zbliżonych wyglądem i funkcją do naturalnych zębów. Najczęściej stosuje się:
- ceramikę na podbudowie z tlenku cyrkonu,
- ceramikę napalaną na metal (niekoniecznie tytanowy, częściej stopy kobaltu i chromu),
- pełnoceramiczne korony na cyrkonie,
- korony porcelanowe.
Wyjątkowo rzadko spotyka się korony metalowe na implantach i zwykle nie wykonuje się widocznych koron z tytanu, ponieważ materiał ten nie oddaje naturalnego wyglądu zęba oraz może przebijać pod cienkim dziąsłem, powodując efekt szarości.
Z jakich materiałów powstają nowoczesne korony na implantach?
Współczesna protetyka preferuje materiały zapewniające wysoką estetykę, odporność na ścieranie i biologiczną obojętność. Najpopularniejsze rozwiązania to:
- Korony pełnoceramiczne (cyrkonowe) – idealnie imitują zęby naturalne, są trwałe, odporne na przebarwienia i nie powodują reakcji alergicznych.
- Korony porcelanowe na podbudowie metalowej – stosowane w przypadku większych mostów lub gdy konieczna jest większa wytrzymałość mechaniczna, lecz obecność metalu (poza tytanem) może mieć wpływ na kolor dziąsła.
- Korony porcelanowe na tlenku cyrkonu – łączą estetykę porcelany z wytrzymałością i biokompatybilnością cyrkonu, co sprawdza się zwłaszcza w odcinku przednim.
Sama widoczna część zęba – korona protetyczna – z założenia ma być nierozróżnialna od otaczających naturalnych zębów pod względem koloru, przezierności i kształtu. Tytan, z którego powstają śruby implantów, nie daje takich właściwości estetycznych.
Tytan w implantologii – zastosowanie i powody wyboru
Tytan jako materiał implantów zębowych wybrano głównie ze względu na jego odporność korozyjną, wytrzymałość mechaniczną oraz doskonałą biokompatybilność. Tak samo istotne są jego właściwości osteointegracyjne, czyli zdolność do łączenia się z kością bez reakcji odrzutowej organizmu. Jednak zastosowanie tytanu ogranicza się do elementów tkwiących w kości i filarów, a nie do koron zębowych.
Estetyka i funkcjonalność koron na implantach
Wybierając koronę na implancie, stomatolog bierze pod uwagę zarówno potrzeby zdrowotne, jak i estetyczne. Dlatego projektuje się ją z materiałów, które nie różnią się wyglądem od pozostałych zębów i pozwalają na wygodne funkcjonowanie pacjenta. Najlepsze efekty daje porcelana na cyrkonie lub czysta ceramika, gdyż nie przebija przez dziąsło, nie zmienia koloru z czasem i pozwala zachować naturalny uśmiech.
Podsumowując, korona na implancie nie jest produkowana z tytanu, lecz z nowoczesnych materiałów porcelanowych lub cyrkonowych, co pozwala osiągnąć efekt estetyczny zbliżony do naturalnych zębów. Tytan pozostaje materiałem wykorzystywanym przede wszystkim do budowy śrub i filarów implantów, gwarantując trwałość i bezpieczeństwo całej pracy protetycznej.
